en son yazdığım cümleleri okuyunca oha bunu ben mi yazmışım diycek akadar uzun zaman oldu buraya yazmayalı ve neler değişti neler?
artık o yok.. biz yine ayrıldık.. içimi acıtıyor yine demesi ama bitti işte.. içim acıya acıya.. ağlaya ağlaya dedim bu kelimeyi.. bitsin.. gerçi benim demem bişi ifade etti mi "hayır".. altyapıyı hazırlayan karşı taraf olduktan sonra bitti demişsin, topu kaleye sen atmışsın ne farkeder ki..
temiz bir ayrılık yazşıyorum.. buda ne demek demeyin.. ilk ayrıldığımızda neredeyse yaşayan bir ölü kıvamında olduğum için bu sefer en azından tüm yaşamsal faaliyetlerim hala yerinde.. ama sorarsanız alıştın mı? tabi ki koca bir hayır...
bu sefer arada kimse yok..istemedim kimse araya girsin, kimse yol göstersin.. istedim ki kendi bulsun bulmak isterse yolunu.. kendi karar versin ne istediğine...
1 buçuk ay geçti.. acaba ne kadar daha geçer..
merak..
ne olacağını merak ediyorum.. geri gelecek mi? ben kabul edebilecek miyim? nasıl geçiyor hayatı? neler yapıyor? kimlerle görüşüyor? aklına geliyor muyum? beni düşünüyor mu? şimdi nerede? şu an ne yapıyor?...
duygular...
hala seviyorum.. hala inanmak, güvenmek istiyorum.. hala bekliyorum..hala hergün düşünüyorum..
hisler..
nerden gelir bu his bilmiyorum ama o içimdeki ses bitmediğini söylüyor.. zamanı ne zaman bilemiyorum ama gelecek ve biz tekrar birlikte olacağız ve bizim çok mutlu huzurlu bir hayatımız olacak, hissediyorum.
öfke..
yazık etti ilişkimize, bize..
dua..
allah ım.. onun için de benim için de hayırlısı ise onu geri istiyorum..onu hala çok seviyorum..
