Yıl 2003. dersanedeyim. ankarada.. minik bir dersane.. aile gibiyiz.. herkes samimi birbiriyle.. annemle babam ayrılalı 1 sene olmuş. benim nerdeyse tüm haftasonlarım mersinde geçiyor.. ne annesiz yapabiliyorum ne de babasız.. belkide altında yatan sebep bu idi bilmiyorum ama bu zamana kadar ben başka kimseye 'çok iyi aile babası olur' diye aşık olmadım.. ne tipi bana uygundu.ne de düşünceleri.. ama 18 yaşında bir kızçe sadece iyi aile babası olur diye birine aşık oluyorsa vardır bir sebebi diye düşünürdüm o zamanlar..
malesef büyük bir aşk hikayesinin başlangıç cümleleri değil bu cümleler.. sadece geçen hafta o iyi aile babası olur diye öngörülen kızancığın düğününe sevgilimle giderken,üstelik taaa 500 km lik mesafe gidilirken akıldan film şeridi gibi geçen 8 senenin fragman cümleleriydi bu cümleler..
rüya gibi bir düğündü..bir kaç senedir yazları neredeyse 2 haftada 1 mutlaka katıldığım arkadaş düğünlerinin içinde en özenle hazırlanmış,jet sosyete düğünlerini aratmayacak bir düğündü.Kenarda köşede bir masaya atılmış idik,yıllardır birbirlerini görmeyen yazlık komşularıyla aynı masaya..kızancık benim yazlıktan arkadaşım,çok eskiye dayanır arkadaşlığımız derken yazlık komşusu kızçe ,bir anda damada bakarken buldum kendimi.. dalıppp gitmişim....içimden geçirdiklerimi yazsam roman olur muydu sizce?
-bizimde çok eskiye dayanır arkadaşlığımız biliyomusun? hatta bi zamanlar deli gibi aşıktım ona.. şimdiki karısı nasıl görüyordur bilmiyorum ama bana hep çok iyi bir aile babası olacakmış gibi gelirdi. ben okul için uzaklara gittiğimde hiç yalnız bırakmadı beni.. hep aradı.. ankaraya geldiğimde mutlaka ya karşılar otogardan yada bırakırdı benı otogara.. gelipte onu aramazsam kıyameti koparırdı.. halada oledir kendisi.. aramasam sormasam hemen gönül koyar.. arada sevgililerimizde oldu tabi.. birbirimize sevgililerimizide anlattık tabi... ama sana bi sır veriyim.. oda bana karşı boş değildi biliyo musun? yok canım deme.. hissediyordum bunu.. farklı bakardı bana.. farklı konusurdu benımle.. hatta benım onu sevdiğimi bildiğini söyledi bi sefer.. aşıktın bana biliyordum dedi.. üstelik şimdiki karısı yanındayken dedi.. sonuna kadar inkar ettim tabi.. ama kızmadım biliyomusun ona.. çünkü bunu başbaşayken söyleyemezdi.. benim 'evet bi zamanlar sana deli gibi aşıktım' dememden korkardı haliyle.. işte öle yazlık komşusu kızçe.. yani bakma öle kenarda köşede oturduğuma.. belki burda söylenecek şey değil ama özelimdir ben onun için..
sakın ayıplamayın kızancıklarım beni.. aşkolsun kızçe yanında sevgilin varken düşünülcek şeyler mi bunlar demeyin sakın..böyle düşününler varsa buyrun yazının geri kalan kısmıda onlara..
düğünü pür dikkat izlerken.. dedim acaba benim düğünüm nasıl olur? ilk önce yeri belirledim..sonra gelinliğimi..davetlileri..çalan müzikleri.. sonra düşünmekten vazgeçtim... kafamı çevirdim.. elini sıkı sıkı tuttuğum yemyeşil gözlere baktım..dudağına bi öpücük kondurdum...yine gözlerine baktım.. ve içimden dedim ki...HADİ ARTIK BİZDE EVLENENELİM...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder